Son günlerde okullarımızda yaşanan şiddet sarmalı, yitip giden fidanlar ve her gün bir yenisi eklenen güvenlik zafiyetleri ciğerimizi yakıyor. Bu ülkenin bir ferdi, bir gazeteci olarak bu acıyı en derinden hissedenlerdenim. Ancak Ahmet Davutoğlu’nun bu acıları zırh yaparak 23 Nisan’ı “iptal edelim” çağrısı yapması, siyasi açıdan son derece tartışmalı bir yaklaşımdır.
Sayın Davutoğlu, siz devletin zirvesinde görev yapmış, bugün ise bir partinin genel başkanlığını yürüten bir siyasetçisiniz. Siyaset, toplumsal travmalar karşısında “hayatı durdurma” ya da “milli sembolleri rafa kaldırma” sanatı değildir. Aksine, o travmaları iyileştirecek umudu inşa etme sanatıdır. Sizin öneriniz ise umudu inşa etmek değil, karanlığa teslimiyet riskini büyüten bir yaklaşım olarak görülmektedir.
Güvenliğin Faturası Bayram Neşesine mi Kesilir?
Okullarda can güvenliği sağlanamıyorsa, sınıflara silahlar giriyorsa, okul bahçelerinde kan dökülüyorsa bunun hesabı sorulacağı yer bellidir: İcra makamları ve liyakatsiz sistem! Ancak siz, faille hesaplaşmak yerine namluyu çocukların tek bayramına çeviriyorsunuz.
Sormak lazım: 23 Nisan’ı iptal edince okul koridorları daha mı güvenli olacak? Kutlamaları durdurunca çeteleşme mi bitecek? Hayır!
Sadece şiddeti uygulayan o karanlık ellere, “Bizi korkutmayı başardınız, bizi eve kapattınız, bayramımızı bile elimizden aldınız” mesajı verilecek. Bu ise toplumda şiddetin yarattığı korkunun gündelik hayatı belirlemesi anlamına gelir.
Pedagojik Tartışma: Yas Eğitimi
Davutoğlu diyor ki: “Okullarda çocuklara anma ve farkındalık eğitimi verilsin.”
İnsaf sayın hocam! Siz çocuk psikolojisinden bu kadar mı koptunuz? Çocuklara bayram coşkusu yaşatmak yerine, sınıflarda sürekli bir yas atmosferi oluşturmak pedagojik açıdan son derece sorunlu bir yaklaşımdır.
23 Nisan, bir yas ayini değil; küllerinden doğan bir milletin, geleceğini emanet ettiği çocuklara sunduğu bir onur nişanesidir.
100 Yıllık İrade Sizin Siyasi Laboratuvarınız Değildir
Bu meclis açılırken etrafı düşman sarmıştı, Anadolu kan ağlıyordu. O günün kurucu iradesi, her türlü acıya ve yokluğa rağmen o bayramı çocuklara armağan etti. Çünkü biliyorlardı ki; bayramını kutlayamayan bir nesil, vatanına da sahip çıkamaz.
Bugün tartışılması gereken şey bayramların iptali değil, çocukların güvenliğini sağlayacak gerçek politikalardır.
Son söz
Biz yasımızı yüreğimizde taşır, o canların hesabını sorarız. Ama 23 Nisan’ı ne size, ne de o şiddet odaklarına kurban etmeyiz.
Çocukların elinden bayrağı alıp, yerine siyah kurdele tutuşturmaya kalkmak devlet adamlığı açısından ciddi bir vizyon tartışması yaratmaktadır. Elinizi çocukların bayramından, milletin moralinden çekin!
